Neen, geen gepikt deze keer. Netjes opgevangen van ons Evy! De opdracht: “deel vier herinneringen van vóór je vierde levensjaar”.
Tgoh… *mijmer*
- In 1988 kwam ik in een zomerklasje terecht, bij juf Martine. Daar zat ik in de klas met enkele Engelstalige kleuters. Wat die daar deden, weet ik niet. Lang zijn ze niet gebleven. Ik herinner mij nog goed hoe één van die kleuters toen zakjes chips meekreeg van zijn ouders, om op de speelplaats op te eten. Het werd m’n beste vriendje. Mijn liefde voor chips is toen ontstaan.
- In 1987 werd mijn broer Stijn geboren. Omdat ons mama platte rust voorgeschreven kreeg, was ik vaak bij mijn grootouders. Ik leerde volop om ‘op het potje te gaan’, zoals dat hoort als 2-jarige. Dat potje stond onder een lamp. Ik wou énkel op het potje als die lamp aan mocht én als ik achteraf een snoepbeertje kreeg. Zo jong en toch al flink aan het onderhandelen!
- Toen ik 4 jaar was, in 1989, kreeg mijn papa een heuse videocamera cadeau voor kerstmis. Ongezien in die tijd! Sindsdien is elke lach, elke stap, elke val van ons gefilmd geweest. Het eerste filmpje was nog op dat kerstfeest en ik herinner me nog zo goed… Ik mocht een cadeautje uitdelen aan mijn nonkel, dus aan de eerste de beste mannenbroek trekken, vervolgens naar boven kijken en… de verkeerde nonkel het cadeau geven. Fout snel inzien, cadeau terug uit zijn handen trekken en… weer dezelfde fout maken bij een andere nonkel. En ons papa maar alles aan het filmen intussen! Enfin, tegen het einde van de avond was het juiste cadeau wel bij de juiste nonkel hoor.
- Als laatste herinnering: als 3-jarige speelde ik graag in bad. Zo’n groot bad voor zo’n klein meisje, da’s een speelparadijs! Ik kookte er, ik speelde er met poppen,… Tot m’n hele vel gerimpeld was. Ik maakte natuurlijk ook graag golven in het water. Op één keer bewoog ik zo fel in mijn bad dat ik hoteldebotel een paar keer overkop ben gegaan. Natuurlijk hard geschrokken en het op een wenen gezet. Sindsdien waren de badspelletjes een pak rustiger.
Valérie, Ruben en Keycie, ik ben benieuwd naar jullie vroegste herinneringen…



Ik moet je teleurstellen, Lies. Van mijn apenjaren herinner ik me bijzonder weinig. Niks eigenlijk. Sorry
[...] Normaal gezien doe ik niet snel mee aan stokjes, maar omdat een lief Hamjournaal-genootje een leuk stokje naar mij doorstuurde, ben ik toch eens in mijn geheugen op zoek gegaan naar de vier leukste [...]