Pwoet 13 mei 2008

Situatie: ik sta voor het rode licht, in een heel lichte helling naar boven. Niks aan de hand. Meneer de monovolume vóór mij begint ineens verwoed iets in zijn auto te zoeken en vergeet daarbij blijkbaar zijn rem in te houden. Meneer de monovolume komt langzaam maar zeker mijn richting uit. Geen probleem, ik hou altijd voldoende afstand.

Tot meneer de monovolume toch wel héél dichtbij komt. Dan maar even achteruit gereden, omdat er ook nog genoeg plaats was tussen mijn auto en mijn achterligger. Maar meneer de monovolume zoekt rustig verder. De afstand tussen beide wagens was intussen herleid tot luttele centimeters…

Ik had geen keuze. Dus heb ik -lichtjes zoekend want waar zit die ook alweer- voor de allereerste keer in mijn rij-carrière de claxon gebruikt.

*pwoet*

Meneer de monovolume schoot wakker, drukte op de rem maar z’n ogen schoten vuur. Haja, want waar haalde ik het lef vandaan om meneer de monovolume te storen in zijn bezigheid?

Tssss, sommige mensen he…