Prinses Lies’ sprookje 9 april 2008

Waar vriendinnen al niet goed voor zijn… Vriendin Valérie zoog zomaar even volgend sprookje over krokodillen, koelkasten en ballenbomeneiland uit haar duim, met mezelf als prinses Lies in de hoofdrol. Lees en geniet!

Er was eens een prinses Lies, in een land ver ver weg….

Op een dag reisde prinses Lies naar een land nog veel verder weg. Zo ver dat ze zelfs geen bagage meer kon meenemen op reis. Prinses Lies vertrok dus met enkel een handtas van krokodillenleer aan haar arm. Deze handtas had een zeer speciale betekenis voor prinses Lies, hij was immers gemaakt van de huid van haar eigen krokodil. Lang geleden, toen het houden van huisdierkrokodillen nog niet verboden was had prinses Lies zich een krokodil aangeschaft, die ze prompt Herr Fifi noemde. Herr Fifi was een zeer bijzondere krokodil, hij was immers verzot op borrelnootjes. Toen Herr Fifi zich op een blauwe maandag verslikte in een borrelnootje was er niemand in de buurt om een heimlich manoeuvre op hem toe te passen. Later die dag werd Herr Fifi dood teruggevonden in zijn borrelnootjesbad. Om Herr Fifi toch nog een beetje bij zich te houden liet prinses Lies hem verwerken tot een prachtige handtas.

Maar, prinses Lies was op reis met haar handtas…

Prinses Lies was van plan om met Brussels Airlines te reizen, maar spijtig genoeg werden die plannen op het laatste moment afgeblazen. Net als met de publishmachines van de website ondervonden de vliegtuigen van Brussels Airlines al een keertje wat problemen. Die dag waren er net 3 vliegtuigen uit de hemel gevallen (waarvan eentje recht op de plek waar wijlen Herr Fifi vroeger zijn borrelnootjesbad nam. Moest hij niet gestikt zijn in een nootje op die blauwe maandag, dan was hij nu zeker geplet geworden door een crashend vliegtuig. Arme Herr Fifi, hij was altijd al een beetje voorbestemd om jong te sterven).

Omdat alle resterende vluchten afgelast waren besloot Prinses Lies haar betoverde Smegg koelkast als transportmiddel te gebruiken. Ze plaatste de Herr Fiffi handtas in het ingebouwde vriesvak, kroop zelf in het koelvak, trok de koelkastdeur achter zich dicht en vertrok…

Ze steeg op en vloog enkele uurtjes verder.

Omdat ze toch een beetje oncomfortabel zat in het koelvak besloot prinses Lies de deur van de flashygroene Smegg even te openen. Plots zag ze een wegwijzertje in de lucht hangen: ‘ballenbomeneiland, 2 minuutjes rechtdoor en dan steil naar beneden’. Hmm, dacht prinses Lies, zich de ballenboom van de lagere school herinnerend, laten we daar maar eventjes gaan kijken. 2 Minuutjes en een steile afdaling later landde de Smegg op balleneiland. Veel snoeperige kleurtjes waren er echter niet te zien op het eiland, in fact het hele eiland gaf maar een beetje een vreemde indruk.. Iets verder zag prinses Lies een groepje vrouwen rond een kampvuur dansen? Heksen? Vroeg prinses Lies zich af. Ze zette enkele stapjes dichterbij en zag dat het helemaal geen heksen waren. Het waren feministes van het ergste soort, met ongeschoren benen en een uitgesproken mannenhaat, te horen aan de gezangen rond het kampvuur. Freaks, mompelde prinses Lies en liep verder het eiland op.

Plots zag ze nog een wegwijzertje”Ballenbomenbos, 100 meter schuin rechtdoor”.

Prinses Lies liep honderd meter schuin rechtdoor en kwam aan de ingang van het ballenbomenbos. Wat ze daar zag tartte alle verbeelding. Heb je je ooit afgevraagd wat er met bepaalde lichaamsdelen gebeurt na een castratie? Wel, prinses Lies wist het nu. Duizenden en duizenden ballen sierden de takken van het ballenbomenbos. Ieuw, mompelde prinses Lies en snel liep ze terug naar haar Smegg, op zoek naar een nieuw, minder freaky eiland…

To be continued!