“…want ik ben anders” 26 maart 2008

Best wel grappig, een greep uit de commentaar op wijvenweek en wijvenblogs: weinig origineel, een kudde vrouwen, opgelegde cliché-thema’s… Akkoord: de thema’s zijn cliché, de blogposts weinig origineel, ook de mijne. Ik ben de eerste om dat toe te geven. Maar is dat dan zo slecht, om cliché, weinig creatief en niet origineel te zijn? Sinds wanneer wordt dat als negatief aanzien?

Ik ben níet origineel en al zeker niet creatief wat m’n onderwerpen betreft. Ik blog over alledaagse dingen. Ik val niet op tussen andere bloggers. Ik ben de eerste om mee te doen aan een groepsinitiatief als wijvenweek, waarin ik nog minder opval. Ik gebruik een gewone WordPress layout. Ik betwijfel zelfs of iemand deze blogpost leest, buiten mijn ‘vaste lezers’. Ik ben heel gewoon. Ergens zou ik mezelf zelfs ‘burgerlijk’ noemen. Huisje-boompje-tuintje-beestje, weetjewel.

Maar stoort me dat? Nee gij. Daar is zelfs niks mis mee. Maar voor sommigen is het de allergrootste nachtmerrie. Waarom toch?

Moeten we allemaal massaal tegen elkaars schenen stampen, just for the sake of being different? Tegenwoordig lijkt het wel de allergrootste angst om niet op te vallen in de menigte: “oh help, ik ben een kuddedier”. Dit is geen kritiek, wees anders dan de anderen, spring er gerust uit! Maar op den duur durven mensen niet meer cliché te zijn.

Dat is meteen de reden waarom ik zo van wijvenweek hou: zoveel vrouwelijke bloggers die heerlijk onorigineel doen en cliché blogposts schrijven over mannen, kuisen en hun lijf. Ergens zou je het zelfs rebels durven noemen, tegen alle verwachtingen in

Ik ben Lies, kuddedier, wijvenblogster (ook buiten wijvenweek) en ik ben er verdomd trots op.