Ik geef toe, soms kijk ik met heimwee terug op mijn “studentenperiode”, als er al van een zogenaamde periode sprake was, want een typische studente ben ik nooit geweest. Laat ons zeggen dat ik vree braaf was 
Behalve wat het brossen betreft dan. Yup, ik was zo eentje dat sommige docenten pas deftig leerde kennen op het mondelinge examen. En dan heb ik het vooral over m’n docenten Frans en Spaans. En zo heel af en toe trok ik er met vriendinnen op uit, naar Antwerpen, om dan later vakkundig het bewijs (lees: treinticket, zakje van de Mediamarkt, kassaticket van McDonald’s) te vernietigen voor al te nieuwsgierige ouders. Een paar dvd’s meer of minder in m’n collectie, dat viel al lang niet meer op. Those were the days!
Ik kan ook niet zeggen dat ik veel miste in de lessen die ik overgeslagen heb. Ik heb mijn diploma en mijn Frans en Spaans zouden heus niet beter geweest zijn als ik wél naar de lessen was geweest.
Soit, ik mis de afwisseling weleens. Op school is er een meer diverse groep aan mensen om mee om te gaan, een heel assortiment aan “bazen” (lees: docenten), meer afwisseling van omgeving (elk uur een ander lokaal) en de mogelijkheid om zonder gewetensproblemen een dagje op stap te gaan of thuis te blijven. Op het werk moet je er de minder leuke onderwerpen/meetings gewoon bij nemen, daar kan je echt niet onderuit. Of toch amper.
Maar als je eens een minder productieve dag hebt, kan je zonder problemen wat rustiger werken. Als je tijdens schoolopdracht eens minder zin hebt, heeft dat vaak een weerslag op je punten…
Aan mijn werkmethode is er echter niets veranderd: ik volg nog steeds geen planningen en ik stel zoveel mogelijk uit, tot ik niet meer kan. Last minute is best!
En natuurlijk: nu staat er elke maand een mooi bedrag op m’n rekening (zeker gecombineerd met dat van Jo!), waar ik beter van kan leven dan van mijn schamel zakgeld.
Het gebrek aan regelmatige vakanties en afwisseling doet me mijn schooltijd missen, maar ik verkies toch het leven als werkmens. Je kan immers niet eeuwig studentje blijven. Ik was er klaar voor, al heb ik alle respect en begrip voor ex-klasgenootjes die kozen voor een extra opleiding. Geniet ervan, mannen! Ik geniet met volle teugen van het mijne…
