je als volwassen mens in alle bochten wringen om de twee poezenprinsessen, die zich heel random neergevleid hebben in het midden van je bed, toch maar niet wakker te maken. En het tegelijk een ongelooflijke eer vinden dat ze uitgerekend jouw bed uitgekozen hebben om zalig op te maffen.
Dit is dan wel een oudere foto, but you get the picture…
Naah, just kidding 
‘t was fijn!
Enkele weetjes op een rij, in navolging van Val…
En nu nog genieten van ‘t weekend! Morgenvroeg alweer gaan fitnessen en morgenavond gaan eten met mijn vriendjeeeeuuuhsss!!
Jo en ik zijn er even tussenuit tot vrijdag 22 februari, voor enkele daagjes verdiende rust in… Center Parcs! Efkes helemaal weg dus… Tot dan!
Hoera voor stokjes! Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit stokje al bijna vergeten was! De bedoeling: post oude foto’s en vertel er iets over… Maar al te graag!
We beginnen in het gezegende jaar 1985: Lies is geboren. Ons mama dacht dat ‘t nooit goed zou komen met mij: ik was erg groot en smal… Dat duurde niet lang! Let op de rode knietjes: ik schaafde ze in mijn bedje tegen het sponsen onderlakentje.
Nudity!! De broer en ik, zalig aan ‘t ploeteren in een badje op ons terras. We waren onafscheidelijk en we kunnen ‘t nog altijd goed met elkaar vinden!
1989 baby! Op een kerstfeest met familie. Vlnr: neef Jan (nu 19), ikke (22), nicht Eline (21), broer Stijn (20) en neef Toon (19). Toen waren dit alle kleinkinderen, sindsdien zijn er nog 5 bij gekomen: neef Pieter (17), nicht Sofie (17), neef Michiel (13), neef Wout (13) en nicht Mila (7)! By the way: WHAAAAA dat vestje!
Ons mama kleedde ons blijkbaar ook af en toe hetzelfde. Hoera voor Little David… We hielden ervan om af en toe ‘t zotteke uit te hangen, en nu nog! By the way: die bril is fake he, ik liep niet altijd zo rond! Pas rond mijn zevende ben ik gestart met brillen.
Ineens een grote sprong naar de zomer van 2001, aangezien ik je wil besparen van mijn tomboy-jaren tussen m’n 13 en 15 jaar. Deze foto is genomen toen ik nog maar net samen was met mijn allereerste lief!
2002, oftewel ‘the skinny years’. Nu ik erop terug kijk, misschien iets té mager (vooral opvallend op andere foto’s), maar enkele weken/maanden nadat deze foto genomen is, leerde ik Jo kennen. Toeval? I think not!
Ziezo, en dan zou ik nu graag dit stokje verder doorgeven aan: Gloomy, Keycie (blijkbaar heeft Evy haar al met dit stokje ‘lastig gevallen’ dus kies ik voor…) Sig en Ruben!
Hoewel mijn lief haast nooit macho is, duiken er soms toch een paar ultra-mannelijke trekjes op. Vooral in de buurt van mannetjesdieren en met een Duvel aan de lippen. Of kijkend naar een Anderlecht-voetbalmatch. Ik lig dan meestal, zoals gisteren bijvoorbeeld, tegen hem aan te slapen, maar schiet meteen wakker als ‘m in al zijn mannelijke enthousiasme een goal toejuicht of uitjouwt, afhankelijk van welke ploeg er gescoord heeft. Waarna ‘m zich onmiddellijk verontschuldigt en me weer in slaap wiegt (lees: al wrijvend over m’n rug). Tot het volgende doelpunt…
Vroeger had hij dan ook twee persoonlijkheden in mijn ogen: de Jokke en Jo. ‘De Jokke’ liet zich gelukkig enkel zien in de buurt van zijn vrienden, Jo werd ‘m als hij bij mij was. En op die laatste ben ik o zo verliefd geworden, iets meer dan 66 maanden (oftewel 5 jaar en half) geleden.
Momenteel zit hij waarschijnlijk ook ‘de Jokke’ uit te hangen op café met ex-collega’s. Gelukkig betekent Valentijn amper iets voor mij 
Jo… Mijn poekie, varken, zoetje, kieke… You big softie-macho: ‘k zie u ongelooflijk graag…
 | Evita op Thuis |
 | boskabout op Thuis |
 | fien op Thuis |
 | gloomylunatic op Thuis |
 | Kathleen op Thuis |
