Jawel, deze blogpost is volledig gewijd aan mijn lieve grootouders. Mijn meme en pepe zijn twee schatten. Ik ben daarnet nog even bij hen langsgeweest en ‘t is altijd een beetje thuiskomen. Ik zou ze voor geen goud kunnen missen, die twee!
Mijn ‘zote’ pepe (een mopje tussen ons: toen ik klein en nog niet zo’n spellingsfreak was, schreef ik briefjes met aanspreking ‘zote pepe’ ipv zotte) heeft sinds kort internet en leert nu stilaan wat er allemaal gaande is op het world wide web. Omdat meme naar zijn zin teveel naar televisie keek, besloot hij maar naar een ander schermpje te turen 
Hij kan nu al -met succes- mailtjes versturen en ontvangen. Surfen lukt ook! Ik heb hem daarnet een blog aangemaakt: ylliw.wordpress.com . Silly Willy, een bijnaam van hem, bestond jammer genoeg al. Mijn eigen blog hebben ze intussen ook allebei al aandachtig gelezen. Benieuwd of hij binnenkort ook zelf berichtjes gaat posten!
Ik weet ze dus echt wel te appreciëren, mijn grootouders. Ik was het eerste kleinkind in de familie en werd dusdanig een tijdlang bedolven onder de aandacht. Misschien daarom dat onze band zo hecht is? Mijn meme, tevens mijn doopmeter, zie ik zo’n beetje als mijn beschermengel. Ik ben zot van haar en zij ook van mij! We verwennen elkaar graag en onze band is onbreekbaar. Ze heeft zo van die typische oma-wijsheden en dat vind ik geweldig. En koken dat ze kan… Zo’n goeie meme’s maken ze niet meer!
Mijn pepe is altijd mijn grote held geweest. Met hem naar het veld trekken, dat was telkens een avontuur… Alsof ik met Indiana Jones himself De Grote Wildernis introk. Naarmate ik ouder werd, werd ik realistischer. Ik begon ‘m meer als mens te zien en minder als superheld, maar dat maakt ‘m niet minder heldhaftig! Nog steeds is hij dé man voor allerhande klusjes. Ik kan met hem eindeloos discussiëren over ‘de wereld’ en hoe die al dan niet naar de vaantjes gaat. Ik verdenk hem er soms van dat hij met opzet negatief denkt om mij te plagen!
Ook Jo, die jammer genoeg geen grootouders meer heeft, komt graag bij meme en pepe op bezoek. Ze hebben hem ook al helemaal aangenomen als ‘extra kleinzoon’ 
Tot dusver deze ‘ode’ aan mijn grootouders. Als tiener is het niet zo cool om toe te geven dat je graag bij je grootouders op bezoek gaat. Als prille twintiger durf ik te zeggen: ik ben er ongelooflijk trots op! Ik hoop dat ze er nog làng zijn, want of je nu 5, 22 of 35 bent, je grootouders heb je altijd nodig…
PS: Pepe, als je dit leest en je wil graag reageren, dat kan! Klik hier rechtsonder op ‘Reacties’, vul alles in en klik op ‘Submit Comment’. Tot binnenkort en dikke zoenen aan meme!
Lieve keppe.
Voor keppe zal ik eerst een klein woordje uitleg moeten geven,Lies heeft dit ook moeten doen voor ZOTE PEPE.
Haar pepe is nl.van W.Vlaanderen en wel van’ bachten de kupe’.
Keppe betekend daar,alle lieve troetelnaampjes in een woord
uitgedrukt,en dat heb ik dan ook duizenden keren gebruikt.
Ja, pepe’s pen is niet zo vloeiend als de jouwe,maar als antwoord op je ode wil ik toch zeggen, dat al die lieve woordjes ferm deugd gedaan hebben aan onze oude hartjes.
Mijn vingers zijn stijf geworden van het typen(oude vingers)!
daarom stop ik nu.
Vele groetjes,en dikke piepers(kussen) van je Meme, en je zoete pepe(zotte)
PS.Altijd welkom!