“Zelfmoordclubs in Vlaanderen” 1 februari 2008
Gisteren de gelijknamige reportage van Koppen met open mond bekeken… Is dit nu écht? Jongeren die elkaar opjutten om zelfmoord te plegen? De link werd (al dan niet terecht) snel gelegd met de emo-cultuur. Tegenwoordig lijkt het ‘in’ om met depressieve gedachten rond te lopen en jezelf opzettelijk te verminken. Hoe is het in godsnaam zover kunnen komen?
Via-via hoorde ik van een 13-jarige die graag ‘emo’ wou zijn, maar ze durfde zichzelf niet te verminken. Zwarte kleren en dito oogschaduw zijn blijkbaar al lang niet voldoende meer. Nee: er moeten littekens zijn. Daar hebben ze intussen een oplossing voor gevonden: als je een elastiekje rond je polsen bindt en dat hard tegen je vel laat springen, ontstaan er ook ‘krassen’, gelijkaardig aan die van de anderen. Ik werd letterlijk misselijk toen ik dit hoorde.
Een tijdje geleden kwam dit in het nieuws: 7 Britse tieners die zich verhangen hebben, binnen één jaar tijd. Via internetprofielen werden er links tussen dezelfde 7 tieners gelegd. Het lijkt ook erg stoer te zijn om, na de wanhoopsdaad, elkaars internetprofiel te bezoeken en becommentariëren. Je leeft als het ware eeuwig verder, op een gruwelijke virtuele manier dan. Dit meisje is er één van.
Het lijkt wel een manier om te tonen dat je er écht bij hoort, dat je niet fake bent. Een zogenaamd ‘zelfmoordpact‘ is vaak het gevolg. Zelfmoord is dan het ultieme bewijs van ‘oprechtheid’. Ik besef dat er effectief jongeren rondlopen die écht hulp nodig hebben, maar de populaire cultuur die er tegenwoordig rond hangt, is er mij teveel aan. Dan worden de jongeren die écht depressief zijn, minder snel serieus genomen.
Het jammere is dat internetprofielen hier een nog slechter imago van krijgen, bij de ouders toch. Al zullen de makers van Facebook en MySpace daar niet wakker van liggen.
Waar is de tijd dat je nog stoer en populair was met Buffalo’s en Kipling rugzakken? Of die vreselijke plastic tutten aan een ketting? Ik hoop uit de grond van mijn hart dat deze trend even snel overwaait als al die anderen…



goh, zo’n dingen snap ik dus echt niet he, hoe het cool kan zijn uzelf van kant te maken… jeeses.
T is erg, maar na een overdosis “Achmed the dead terrorist” moest ik meteen terugdenken aan het stukje : ’so where do you find people’ ‘the suicide hotline’.
Dat die plastieken tutters maar rap terug ‘in’ raken, da was tenminste cool
Waar gaat het naartoe met de jeugd eh?
Btw:… toch maar tutters integreren in het blogje e :p Da link ik toch ook aan baby’s zenne
^ ni overdrijven e Evy
