Dromen van een baby 31 januari 2008

Neen: Lies is niet zwanger. Al worden mijn dromen de laatste tijd beheerst door bolle buiken, zwangerschappen en baby’s… Niet ik ben zwanger in die dromen, maar mijn broer… Don’t ask, ik vind het zelf ook enorm freaky.

Ik ga het ook niet onder stoelen of banken steken: er zit al een moederinstinct in mij. Ik wou altijd al een jonge mama zijn. Waarom? Dat ik het begot niet weet… Eén ding is zeker: ik wacht niet tot mijn 30ste met kindjes. Zelfs niet tot mijn 28ste, als ‘t effe kan.

Iedereen in mijn omgeving is ineens pro-baby geworden. Mijn schoonouders hebben er nooit een geheim van gemaakt dat ze graag kleinkinderen van ons willen, maar sinds kort lijken zelfs mijn ouders er ook klaar voor om oma en opa te worden. Ineens verklaarde onze papa openlijk dat hij ernaar uitkeek om met zijn kleinkinderen naar de Efteling te gaan (zat jij niet in een midlife crisis, papa?) en kwam ons mama op de proppen met de mededeling dat ze al leuke kindernamen gevonden had. En dat ze zich vaak moest inhouden om niet van die schattige kruippakjes te kopen. Ja, dezelfde mama die me elke dag meermaals op het hart drukt om “toch maar op tijd mijn pil in te nemen”.

Has the world gone crazy?

Hoe zot ik ook ben van kinderen: mijn eigen ouders zo bezig horen is creeping me out! Ach, we voelen ons absoluut niet gepusht. We zullen zelf wel beslissen wanneer we er mentaal, relationeel én financieel klaar voor zijn. Toch zou ik graag, met een beetje geluk, tegen ‘t jaar 2010 zwanger zijn. Dan word ik 25, Jo 27. Een prima leeftijd om mama en papa te worden, lijkt me.

Hoe mooi dat ook zou zijn, laat ons eerst verhuizen en nog even van elkaar genieten…