Brussels Airlines, baby! 5 december 2007

Intussen ben ik er al drie daagjes aan het werk als e-content officer en tot nu toe bevalt me dat prima! Maandag was wel vermoeiend as hell. Wat wil je, al die nieuwe info, nieuwe gezichten, nieuwe omgeving… Ik moet je dan ook niet wijsmaken dat ik thuis kwam met barstende hoofdpijn! Gelukkig was gisteren en vandaag al een pak rustiger.

Audrey (mijn manager) heeft me de taak gegeven om al hun websites eens te doorlopen en te evalueren. Ik ben immers nog niet ‘gebrainwashed’ en ik kan de websites als buitenstaander bekijken. Vandaag heb ik ook enkele teksten vertaald van het Engels naar het Nederlands en dat bevalt me prima.

De eerste indruk van m’n gloednieuwe werkplek is al héél goed. En ik hecht erg veel belang aan eerste indrukken. Dingen waar anderen niet naar kijken, vind ik belangrijk. Zoals: propere wc’s, goeie koffie, uitzicht van het gebouw, lekker eten… In die dingen is Brussels Airlines tot nu toe al met grote onderscheiding geslaagd! Uit ervaring weet ik dat de eerste indruk vaak aangeeft hoe de rest zal zijn dus da’s al positief.

Mijn dierbare collega’s vallen uiteraard ook geweldig mee (*psssst* ik durf de waarheid niet vertellen want ze hadden deze blog natuurlijk al gevonden! Ze weten alles over mij!) Serieus nu: ‘t is echt een plezant team waarin ik terecht gekomen ben! En als ik er problemen mee zou hebben dat mijn collega’s dit zouden lezen, zou ik er niet over schrijven hé. No secrets!

Het merendeel van de communicatie daar gebeurt in het Engels, omdat er zoveel nationaliteiten bij elkaar zitten. Dat vind ik er ook zo fijn: dat iedereen er zo respectvol met elkaar omgaat. Iedereen past zich gemakkelijk aan. Nu ja, tot nu toe lijkt dat toch zo Mijn Frans is bijvoorbeeld niet al te best. Ik begrijp echt wel wat ze zeggen, maar er iets zinnigs op antwoorden, lukt niet zo goed. Nu, dat komt omdat ik in het middelbaar een ’schrik’ gekweekt heb om iets fout te zeggen. Veel klasgenoten waren tweetalig en de drempel om Frans te spreken was voor mij wel redelijk hoog. Eens ik me daarover zet, kan ik wel behoorlijk Frans. Tot nu toe is me dat nog niet vaak gelukt, me daarover zetten Eén van mijn naaste collega’s, Roberta, is Italiaanse. Zij switcht zonder verpinken van Frans naar Engels, weer naar Frans, naar Spaans, naar Italiaans,… Bovendien studeert ze nog eens Nederlands na haar werkuren. Daar heb ik maar één woord voor: chapeau! Ik geniet er wel van om Italiaans en Spaans rondom mij te horen. Soms begrijp ik zelfs wat ze zeggen… Ik ben stiekem wel jaloers op mensen die probleemloos van de ene taal naar de andere switchen. Tot nu toe lukt me dat enkel bij Nederlands en Engels.

Morgen en overmorgen zal ik het zwaar te verduren krijgen: ik word dan de hele dag opgeleid om te werken met het CMS-systeem Tridion en blijkbaar is dat niet zo simpel… Nu, ik heb al enkele keren met CMS gewerkt en tot nu toe is dat telkens meegevallen. Ik ga vanavond toch op tijd in m’n bed kruipen!

Om het even over iets anders dan werk te hebben: gisterenavond ben ik nog eens gaan eten met mijn Vlekho-vriendinnetjes. Voor wie dat nog niet wist: voor ik Journalistiek gestudeerd heb, heb ik één jaar vertaler-tolk Engels-Italiaans gestudeerd op Vlekho. Al snel bleek dat dat niet mijn ding was. I dropped out, they graduated. Soit, met mijn klasgenootjes van toen heb ik nog contact en sinds kort houden we af en toe een heuse Ladies’Night. Niets spectaculairs hoor: we gaan dan iets eten en praten bij!

Dat gaan we trouwens ook binnenkort doen met ons vriendenclubje van de KHM: Valérie, Sigrid, Sofie, Evy, Bert en ik. Allez, we waren ook wel goed bevriend met de rest van onze klas, maar wij zes hebben altijd bij elkaar in de klas gezeten, sinds het eerste jaar Journalistiek. Dat schept wel een band Bijgevolg zijn we goed bevriend geraakt én gebleven! Ik zou ze niet meer kunnen missen!