Het heeft niet mogen zijn, die vacature bij Sanoma! Thierry heeft me vanochtend gebeld met de mededeling dat Stéphane de job verder blijft doen. No hard feelings, want ‘t is normaal dat ze de voorkeur geven aan iemand intern. Toch was ik wat teleurgesteld… Intussen staat ‘t aantal afwijzingen op meer dan dertig denk ik.
Ik krijg elke dag nog e-mails met de mededeling dat “mijn kandidatuur niet weerhouden werd”. Zo’n verwarrende formulering trouwens! Het duurde even tot ik doorhad dat dat slecht nieuws was… Intussen ben ik het gewoon. Maar ik geef niet op!
Vandaag wat over en weer gemaild met enkele ex-collega’s van IBU. ‘t Zijn schatjes! Ik heb toch m’n CV nog eens verstuurd naar de HR-afdeling en de managers daar. Wie weet, ooit…? Intussen begin ik meer en meer in ‘Het Lot’ te geloven. Op een dag vind ik wel de perfecte job…
Kleine bekentenis: toen ik voorbije zaterdag in Leuven was, wou ik per se eens de kathedraal bezoeken. Ik was er nog nooit geweest. En (bij)gelovig als ik ben, heb ik er een kaarsje aangestoken… En gevraagd of Hij/Zij/Het alsjeblief voor een fijne job zou willen zorgen, liefst zo snel mogelijk! Ikke, gelovig? Bwaa… Ergens geloof ik wel, maar vooral in het goede. Klinkt naïef, maar ik blijf geloven dat alles vroeg of laat in orde komt. Voor mij geen bijbel of koran, maar ik kom best wel ‘ns graag in een kerk, liefst op reis dan.
Verder vind ik dat onze godsdienst mooie gebruiken en rituelen heeft. Doop: de ouders beloven de ‘gemeenschap’ dat ze goed voor hun baby zullen zorgen. Huwelijk: elkaar beloven dat je voor elkaar zal zorgen en samen je relatie en de liefde vieren. Begrafenis: samen afscheid nemen van een familielid/geliefde/vriend. Tot op zekere hoogte kan ik dus zeggen dat ik gelovig ben, ja.
Over (bij)geloof gesproken: tot voor kort had ik een gebedsprentje van Pater Pio op zak. Een beetje een inside joke met vrienden, maar ik had z’n gebedsprentje meegebracht uit een kerk in Rome en had ‘m altijd bij mij tijdens mijn tweede zit. Sinds kort had ik ‘m niet meer bij me, maar had ik ‘m uitgeleend aan een vriendin om haar succes te wensen bij haar sollicitaties en haar rij-examen. Nu, morgen geeft ze mijn Pio terug 
Morgen moet ik op gesprek bij Brussels Airlines. Yup, de luchthaven, dé plaats waar ik het allerliefste zou werken! Zou ook handig zijn, want half november begint m’n ventje bij Brussels Airport. ‘t Zou echt té mooi zijn… Maar ik vind wel dat ‘t hoog tijd is voor mijn portie geluk op professioneel vlak!
Ik overweeg ook om eens te horen bij uitzendbureau’s. Niet om als interim te werken, maar als uitzendconsulente. Voor velen dé ideale startersjob. Wie weet ook voor mij?!
Pio zal z’n werk hebben!
Leave a Reply